maandag 24 november 2014

Vijftien maanden later...

Na veertien maanden reizen zijn we toe aan vakantie. Even niet elke dag de backpack inpakken, geen slechte bedden, geen smerige toiletten, niet opgepropt zitten in een brak busje... Het is tijd voor sfeervolle hotels, uitslapen, lange strandwandelingen en uitgebreid lunchen met een wijntje er bij. We gaan op vakantie naar Griekenland en Italië!

Na een paar fijne dagen in Athene (inclusief een gezellige reünie met de moeder van Jamie), gaan we eilandhoppen op de Cycladen. Allereerst varen we naar het prachtige Santorini, wat belachelijk toeristisch is, maar zo spectaculair gelegen, dat wij het toch kunnen aanraden:



zondag 2 november 2014

Waar we slapen, deel 3

We houden er een hoog reistempo op na. In 450 dagen hebben we in maar liefst 227 verschillende bedden geslapen, wat neer komt op een gemiddelde verblijfsduur van twee nachten per bed. We zijn er zelf van onder de indruk, maar kunnen dit gemiddelde wel plaatsen. Want waarom zouden we lang op een plek blijven hangen als er ook weer iets nieuws te ontdekken is? Vol energie pakken wij telkens onze backpack in en reizen we door naar de volgende overnachtingsplek. Toch moeten we toegeven dat we onlangs twee plekken gevonden hebben, waar we het wel eens langer dan twee nachten zouden kunnen uithouden… Benieuwd? Lees dan verder.


Yak Tours hostel, Karakol, Kirgizië:
In onze vorige waar we slapen-update plaatsten we een foto van onze eerste nacht in Kirgizië: een ontzettend fout Sovjet appartement in Naryn. Als we verder reizen door Kirgizië blijkt fout de standaard te zijn en de plekken waar geen tapijtjes aan de muur hangen zijn zeldzaam. In Karakol vinden we dit nostalgische huis, omgebouwd tot hostel, met een 'ietwat' achterhaald interieur! 


zaterdag 18 oktober 2014

Welcome to Iran!

Een land vol historische gebouwen, prachtige moskeeën, rustgevende Perzische tuinen, drukke bazaars, sfeervolle theehuizen, uitgestrekte woestijnlandschappen en misschien wel de meest aardige mensen die we tijdens onze reis ontmoet hebben. We zijn in ons 21e land van deze reis aangekomen: Iran.

"Is dat niet gevaarlijk?" Is de vraag die wij telkens gesteld krijgen als wij mensen thuis vertellen dat onze volgende bestemming Iran is. "Zijn jullie wel goed wijs dat je daar heen reist?" Het nieuws schept misschien een beeld dat Iran onveilig is. Een vreemd, Islamitisch land vol godsdienstfanatiekelingen, waar je bovendien als vrouw gesluierd over straat moet. De werkelijkheid is anders; Iran is het meest vriendelijke land waar wij tot nu toe geweest zijn (en dat is knap, want we hebben al een hoop fijne volkjes ontmoet). Overal op straat wordt je aangesproken door Iraniërs met een "Welcome to Iran", "Where are you from?" en voor je het weet zit je met een kopje thee, komkommer of granaatappel in je hand met hen te picknicken (hun favo-bezigheid) en te kletsen over de tulpen van Nederland en wat je van hun land vindt. Vooral het laatste is een veelbesproken onderwerp omdat de Iraniërs graag zien dat het beeld dat buitenlanders hebben van hun land verandert.


maandag 13 oktober 2014

#selfie

Al maanden lang zien wij iedereen om ons heen selfies maken. Een selfie in het restaurant, een selfie op het strand, een selfie boven op Kala Patthar. Telkens vragen wij ons af wat men toch met deze afschuwelijke foto's moet! Nee, Mark en Jeem doen niet mee aan die selfie-waanzin... Maar... Fatema uit Iran vindt selfies maken wel leuk. Zie hier het resultaat van haar selfie-serie in eigen land:



zondag 5 oktober 2014

Wat we eten, deel 2

Een van de leuke dingen van reizen is dat je gerechten kan proeven van over de hele wereld. Kaas-aardappel-momo's uit Nepal, Laghman in Centraal Azië of op Iraanse wijze bereide aubergine, we eten ons buikje regelmatig rond! Maar in een eerdere blogpost schreven wij ook dat lekker eten op reis - helaas - niet altijd even vanzelfsprekend is. Soms eten we weken nauwelijks groenten en is de variatie in gerechten klein. Wil je weten wat we de afgelopen maanden gegeten hebben en hoe dat beviel?


Een tafel vol in Myanmar
Acht maanden geleden waren wij in Myanmar, waar we net als in andere zuid-oost Aziatische landen heerlijke curries aten. In Myanmar verschijnen bij elke curry ongevraagd soep, drie soorten dips en vijf soorten groenten op tafel, en die zijn allemaal inbegrepen in de paar euro die je ervoor betaald! Lekker en gezond.

zondag 21 september 2014

De steden van Mozaïekistan

Vanuit Tadzjikistan steken we de grens over naar Oezbekistan, onze laatste 'stan' op deze reis. Waar de vorige twee vooral indruk maakten door hun geweldige natuur, zijn het in dit land de schitterende oude steden die ons trekkenMaar voordat we deze kunnen bezichtigen, moeten we eerst geld wisselen op de zwarte markt. In Oezbekistan kunnen we namelijk niet pinnen met onze bankpassen, dus we hebben dollars bij ons om te ruilen voor stapels Oezbeeks geld; op de zwarte markt is 100 dollar ongeveer 300.000 som waard (zo'n 30% meer dan volgens de officiële wisselkoers) en dat bedrag krijg je in 300 briefjes van 1000. 


vrijdag 12 september 2014

Hoogtepunten van dag 300 tot 400

Vierhonderd dagen op reis! Wie had er vooraf gedacht dat we zo lang weg zouden blijven? Wij zelf in ieder geval niet, maar zo lang het reizen ons bevalt (en zo lang het budget het toe laat...) zien wij geen reden om al terug te komen naar Nederland. Blik je met ons terug op onze hoogtepunten van de afgelopen honderd dagen?


De meren en watervallen van Huanglong en Jiuzhaigou, China:


zondag 24 augustus 2014

Het dak van de wereld

Nee, we zijn niet teruggekeerd naar Nepal. Ook zijn we niet in Tibet of in het noorden van India terecht gekomen. We zijn het onbekende en bergachtige Tadzjikistan ingetrokken via de Pamir Highway, een van 's werelds mooiste, hoogste en zwaarste autowegen. Een onvergetelijke roadtrip over bergpassen van meer dan 4000 meter en langs uitgestrekte hoogvlaktes, fantastische gletsjer- en zoutmeren en toppen van 7000 meter.


vrijdag 8 augustus 2014

Supertrampers in Verweggistan

We vervolgen onze reis naar het hart van Azië, waar we gedurende acht weken drie van de zogenaamde 'stans' zullen bezoeken; Kirgizië (in het Engels wel een 'stan': Kyrgyzstan), Tadzjikistan en Oezbekistan. We hebben beide nog geen goed beeld van deze voormalige Sovjetstaten en wat ons betreft vragen ze er gewoon om om ontdekt te worden! 

Vanuit China reizen we de Torugart bergpas over, Kirgizië in. Hoewel deze grensovergang bekend staat als moeilijk, verloopt het hele proces voor ons soepel (afgezien dan van de 1,5 uur die we in de kou moeten wachten tot de Chinese douaneambtenaren hun lunch verorbert hebben). De volgende dag reizen we door naar Bishkek, de hoofdstad van Kirgizië, waar we visa's willen aanvragen voor de andere 'stans' op onze route. Ook niet onbelangrijk, we kunnen er met onze bankpassen pinnen. In Bishkek is nog goed te merken dat het hier om een oude Sovjetstaat gaat; een aanzienlijk deel van de inwoners heeft een Russische achtergrond (waardoor het Kirgizische deel van de inwoners geregeld denkt dat ze ons in het Russisch kunnen aanspreken… njet!) en er zijn de nodige Sovjetstijl overheidsgebouwen (lees: ontzettende betonblokken) en appartementencomplexen te vinden. Desondanks is het een aangename stad met relaxte terrasjes, veel groen en modieus geklede jongeren. 


maandag 21 juli 2014

Waar we slapen, deel 2

Toen wij onze eerste backpackreis door midden-Amerika maakte, was een slaapplaats zoeken nog heel eenvoudig. We raadpleegden onze enige bron (de Lonely Planet) en kozen een van de budgetopties uit. Nu iedereen met iPhone, tablet of laptop reist en je (bijna) overal wifi beschikbaar hebt, kun je opeens ook het internet als bron gebruiken. In plaats van meer rust omdat je vooraf beter weet waar je slaapt, geeft het ons vaak minder rust, want in plaats van te genieten van een goed boek of lekker maaltje, zitten we 's avonds soms uren op internet te zoeken naar leuke hotelkamers. Hoewel laptop en internet handig zijn voor het contact met jullie, het backupen van foto's en het vergaren van informatie, verlangen we soms terug naar reizen zonder moderne technologie. Een selectie van de 184 bedden waar wij in geslapen hebben:


Lake Mackenzie hut, Routeburn track, Nieuw-Zeeland:
Onze vorige waar we slapen update eindigden we met een foto van onze Lucky Cruiza campervan waar we zes weken mee door Nieuw-Zeeland trokken. Tijdens onze meerdaagse wandeltochten in Nieuw-Zeeland slapen we echter niet in ons campertje, maar in houten berghutten. Hoewel de hutten op de meest fantastische plekken staan en het heerlijk is om midden in de natuur te slapen, zorgen de grote slaapzalen die we met twintig anderen delen voor de nodige geluidsoverlast. Er is altijd wel iemand die heel hard snurkt!